انجمن علمی فرهنگی آهار

ارائه شده توسط خانم مريم نادي درتاريخ 21/9/85
در بررسي آسيب هاي اجتماعي، اعتياد همواره به عنوان يک پديده اجتماعي رو به گسترش مورد توجه قرار گرفته است. در رابطه با معضل اعتياد ديدگاهها و نظريه هاي متفاوتي وجود دارد. جامعه شناسان ، روانشناسان، حقوقدانان و حتي عامه مردم در مورد مسئله اعتياد دارای تعاريف و ديدگاههاي متفاوتي می باشند. يکی از جامعترين تعاريف توسط سازمان جهاني بهداشت ارائه گرديده است. طبق اين تعريف اعتياد حالتي است که در اثر مصرف دوره اي يا مداوم يک ماده مخدر طبيعي يا مصنوعي، مضر برای انسان يا جامعه، ايجاد مي گردد. ويژگي هايي از قبيل اشتياق يا نياز اجباري به استفاده مداوم از ماده مخدر و ظهور رفتاری اجباري جهت پيدا کردن آن، به هر وسيله اي، و تمايل به افزودن به مقدار مصرف به مرور زمان و همچنين ايجاد وابستگي جسمي و رواني بر اثر استفاده از آن ماده از ويژگيهای اين تعريف است.
پديده اعتياد را می توان از جنبه های رواني، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، روابط بين فردي، روابط خانوادگي و معضلات مربوط به برخورد با فرد معتاد در خانواده و اجتماع، ارتباط فرد معتاد با همسر و فرزندان، چگونگي ارتباط فرد معتاد با جامعه و … بررسی نمود. در اين مقاله سعي شده است تا ابعاد اجتماعي، عوارض رواني و ديدگاههاي مختلف جامعه شناسي اين پديده مورد بحث قرار گيرد.