چهارشنبه, مرداد 02, 1398
     


درباره ی آهار
تاریخ: 1393/12/09 نظرات: 0 نظر نمایش: 953 مرتبه تعداد امتیاز: 2   (Article Rating)
سخنی چند به مناسبت اهانت جمعی از نابخردان و دشمنان به ساحت مقدس فرستاده الهی (ص)

سخنی چند به مناسبت اهانت جمعی از نابخردان و دشمنان به ساحت مقدس فرستاده الهی (ص)


بسمه تعالی

سخنی چند به مناسبت اهانت جمعی از نابخردان و دشمنان به ساحت مقدس فرستاده الهی (ص)

بنده خوشحالم در زمانی زندگی می کنم که گرچه تشخیص حق و باطل ممکن است مشکل به نظر برسد ولی با وجود رسانه های متعدد و دقت و ژرف اندیشی در پخش برنامه های مختلف می توان به درست و نادرست بودن مطالب پی برد. البته باز تاکید می کنم با درایت و تعمق این عمل حاصل می گردد وگرنه با وجود این وسایل ارتباط جمعی و تبلیغاتی متعدد که اکثرا صاحبان زور و مستکبران زمان فقط برای سلطه بر جهان از آن استفاده می کنند، تمیز دادن مشکل خواهد بود. آنها همیشه حق را مخدوش ، حق را لکه دار و اهداف باطل خود را با تبلیغات کذب، صحیح جلوه می دهند، یک نمونه آن توهین به مقدسات انسان هاست، به خصوص توهین اخیر به پیامبر مکرم اسلام و دامن زدن به آن یکی از اغراض و اعمال هدف دار آنها محسوب می گردد.

مسلما با چنین کاری آنها بیشتر می توانند به ایجاد تفرقه بین مسلمانان جهان دامن بزنند و منافع خود را حفظ نمایند، در این که آنها دشمن هستند و وظیفه شان تفرقه است بحثی نیست اما سوال این است که آیا ما مسلمانان در ایجاد چنین زمینه ای بی گناهیم، آیا ما پیامبر رحمت، پیامبری که خودش دلیل رسالتش را تکمیل اخلاق بشری دانسته ، پیامبری که یکی از صفاتش رحمت برای تمامی جهانیان است ، پیامبری که قرآن همواره او را ستوده چرا که با منطق قرآن و حقوق انسانی با جهانیان صحبت می کند، چقدر آشنا هستیم و چقدر در مقام عمل به آن توجه داریم؟

آیا ما شرمنده مسلمانی خود نیستیم ، آیا توانستیم به اتحادی که اسلام  از آن سخن می گوید با کمترین حاشیه ، جامه ی عمل بپوشانیم یا فقط با ایجاد حاشیه در مذاهب مختلف اصل محتوا یعنی قرآن ، اصول مبلغ پیام پیامبر یعنی حضرت محمد(ص) را برای مطرح کردن مذاهب چندگانه و حتی منافع گروهی و جناحی فراموش نکردیم، آیا ما با بی درایتی زمینه ساز توهین دشمنان به دین مان نشده ایم آیا با اعمال غیراسلامی، اعمال خلاف هدایت قرآن و پیامبر، زمینه را برای اهانت باز نکردیم، آیا با کشتن انسانها (آنهم مسلمان) به بهانه اینکه از ما نیستند و تازه خود را شهید نامیدن، آنهم  توسط یاغیانی ( به نام و عنوان مسلمان) از کشورهای مختلف تحت نام های مختلف با اهداف مختلف (غیراسلامی) مانند داعش و ...، و دشمنان اسلام را شاد نکردیم.

آیا با تندروی ها و کندروی ها ( نه صراط مستقیم) به اصل دین ضربه نمی زنیم از قرآن فقط آنچه به ما می گویند را در حد مطلوب می دانیم، نه آنچه که با مطالعه و تحقیق و تفکر و شناخت از دلسوزان و مفسران واقعی قرآن بدست می آوریم، آیا با دورشدن و عدم تعقل در قرآن که قرآن نیز به این امر تاکید دارد  و با احساسی برخورد کردن می توانیم خود را رهرو یک قرآن و یک پیامبر بدانیم؟

بیاییم کمی بیندیشیم، روز قیامت را تجسم تکنیم و ببینیم خداوند بزرگ کدامین راه ما را تائید می کند. با مراجعه به نفس خود، نفس مطمئنه خود و انتخاب فرقان یعنی قرآن می توانیم جواب را دریابیم، بیاد داشته باشیم که همواره دشمنان ، دشمن ما خواهند بود ولی نباید دوستان ( مسلمانان) دشمنان هم باشند.

حداقل بیاییم این تهدید پیش آمده را با اتحاد به فرصت تبدیل کنیم و با تعمق در قرآن دوستی و مودت را بین خود و مسلمانان دو چندان گردانیم. بیاییم در راه مستقیم ( وسط) گام برداریم و از تندروی و سستی در دین دوری کنیم.

نویسنده : آقای محسن علیرمضانی

کد: 218
گروه: ادبي و فرهنگي
نویسنده خبر: الناز بلوچ
امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:
تنها کاربران ثبت نام شده مجاز به ارسال نظر می باشند.
تبليغات
حريم كاربران  |  شرایط استفاده
كليه حقوق براي انجمن علمي فرهنگي آهار محفوظ است 1389